Zašto menadžeri treba da razmišljaju kao naučnici? | Ekonomist

Zašto menadžeri treba da razmišljaju kao naučnici?

Često se priča o velikom značaju sticanja poslovne prakse tokom fakulteta, po mogućnosti u nekoj kompaniji. Hajde da stvar posmatramo na drugi način – sa aspekta „naučničkog mentaliteta“, koji mladi akademci treba da posjeduju kada izađu iz klupa. To je stavka koja treba da bude udarna igla promjene svijeta na bolje.

Koje vještine i osobine su potrebne našim vođama, radnicima, studentima i ljudima uopšte u rješavanju problema ovog vijeka? Sveprisutnost informacija i nove tehnologije dobijaju bitku sa tradicionalnim modelima. Internet i informacione tehnologije učinile su informacije dostupnim, ali se postavlja pitanje kako u tom moru izabrati one na koje se možemo osloniti u procesu donošenja odluka. Naši pokušaji da slijedimo logičke procese konstantno se podrivaju novim, štetnim uticajima.

Nešto što obećava jeste rastuća saradnja između biznisa i akademskog društva. Ta saradnja podstiče istraživanja, ubrzava kretanje ideja i saznanja iz laboratorije ka tržištu i doprinosi društvu u cjelini. U tom procesu, biznis i univerziteti uče jedni od drugih, stiču međusobno povjerenje i poštovanje.

Šta naučnici treba da rade?

Dok je većina saglasna u ocjeni da su naučna dostignuća korisna za društvo, značajan dio zajednice naučnike još uvijek gleda po stereotipu čudnih i nerazumljivih, nepraktičnih ljudi. Naučna zajednica donekle je odgovorna za ovakav stav – istraživanja pokazuju da skoro 40% Britanaca smatra da su naučnici loši u komunikaciji i da su čudne i tajanstvene osobe.

Moderna naučna praksa, zapravo, jeste vrlo otvorena za saradnju. Na primjer, odjeljenje za hemiju Imperijal koledža u Londonu sarađuje na projektima sa gotovo svim drugim odjeljenjima na Univerzitetu.

Nučnici su gotovo uvijek svjesni mogućih primjena rezultata istraživanja na globalnu društvenu sferu. Naučnici koji već decenijama neumorno rade u CERN laboratorijama na istraživanju osnovnih čestica univerzuma, izuzetno su uzbuđeni zbog mogućnosti primjene rezultata do kojih su došli u medicinskoj dijagnostici. Motiviše ih i činjenica što je lov na Higsov bozon konačno uključio interesovanje šire javnosti za nauku.

Nauka je, takođe, oblast koja se mijenja. Termin „naučnik“ polako prestaje da se veže samo za laboratoriju, pa danas se naučnicima tretiraju i oni koji se bave svijetom podataka. Pojavljuju se nove naučne struke – bioinženjer, sintetički biolog, koje naučno znanje kombinuju sa inženjerskim i medicinskim vještinama.

Profesija naučnika uključuje i novi, širi spektar propisanih vještina. Naučni savjet Velike Britanije, tako je, pored tradicionalnih vještina analize i rezonovanja, uključio sposobnosti timskog rada i kreativnost. Takođe je identifikovao 10 vrsta naučnika prema njihovoj sposobnosti, a ne naučnim oblastima , pa tako postoje i naučnici u oblasti ekonomije, preduzetništva, politike, itd.

Sve više ekonomskih analitičara vjeruje da naučnici imaju sposobnosti i načine rada koji se mogu upotrebljavati i izvan nauke. Džon Bedington, glavni naučni saradnik britanske vlade, smatra čak da naučnici, zbog spektra vještina i načina rezonovanja, treba da čine okosnicu vlade svake države.

Usvojite naučni način razmišljanja

Potrebno je ugraditi naučni način razmišljanja u poslovnu kulturu. Imajte naročito u vidu ova tri aspekta:

  1. Skeptična radoznalost – naučnici moraju biti skeptični, ali, kao i njihove kolege u industriji, moraju biti okrenuti inovacijama. U procesu uvođenja inovacija, naučnici prave fini balans između radoznalosti, intuicije i skepticizma. Njihov rad je vođen radoznalošću, koja izvire iz intuicije i predznanja, ali naučne tehnike, poput interne i eksterne kritike i kontrolisanih eksperimenata, daju objektivnost njihovom radu, isključujući optimističnu zaslijepljenost i pristrasnost.

Kako da zaista i primijenite navedeno: tražite mišljenja skeptika i onih koji nisu stručnjaci u oblasti kojom se bavite. Inicijative treba da ocijene oni koji nisu članovi vašeg tima, čak nisu ni iz vaše branše.

  1. Saradnja sa konkurentima – najbolji naučnici spremni su i da se takmiče i da sarađuju. Neko iz druge organizacije možda ima ključ za rješenje mog problema. Kada su problemi veoma teški, naučnici su spremni da sarađuju na njegovom rješavanju i sa najljućim konkurentom.

Primjena u praksi: sagledajte probleme koje samostalno ne možete riješiti – sigurnost u cyber svijetu, uticaj globalne politike i ekonomije, novi tehnološki izazovi – svi se mogu bolje rješavati saradnjom sa kolegama iz istog privrednog sektora. Saradnja industrije, vlade i univerziteta još je jedan stepen više. Sarađujte kao naučnici.

  1. Samopouzdanje u susretu sa novim i nepoznatim – naučnici rade u domenu nepoznatog. Kada nešto sa sigurnošću ne znate, to je prilika da toga izvučete korist, ne da ga izbjegnete. To podrazumijeva rad u uslovima dvosmislenosti i nesigurnosti, koje većina ljudi doživljava kao veoma teške. Naučnicima, s druge strane, poseban izazov predstavlja rad sa nepotpunim ili nejasnim informacijama.

Primjena u praksi:Razložite problem na nekoliko manjih hipoteza. Procijenite vjerovatnoću i relacije među faktorima koji određuju tu vjerovatnoću i krenite dalje, naoružani tim nepotpunim podacima. Izgradite tim koji je sposoban da radi u uslovima neizvjesnosti udruživanjem njihovog razumijevanja problema i sticanjem samopopuzdanja.

Mi na Imperijal koledžu smo naučili dosta od ljudi iz poslovnog svijeta. Dobra poslovna praksa neophodna je za jačanje Univerziteta. Istovremeno, ugrađivanje korisnih načela i pristupa naučnog rada u biznis, može ga samo podstaći na smjelije i kreativnije razmišljanje i djelovanje.

 

Author: Alice Gast, President, Imperial College London
Redakcija
Redakcija
Redakcija Ekonomista donosi ekonomske i poslovne vijesti iz Crne Gore i svijeta, doprinosi promovisanju dobrih poslovnih praksi i razvijanju preduzetničke svijesti.

Komentariši

Top