Marš u Varšavi – jasna poruka „svim evropskim neprijateljima“ | Ekonomist

Marš u Varšavi – jasna poruka „svim evropskim neprijateljima“

Za poljsku naciju 11. novembar 1918. godine predstavlja važan datum. Tada je Poljska, nakon završetka Prvog svjetskog rata obnovila svoju nezavisnost. Od tada, do današnjeg dana, Poljaci i Poljakinje nastoje da obilježe taj datum na različite načine, u zavisnosti od regionalnih i svjetskih, političkih i vojnih vihora, u čijem se središtu nalazila ili na čijem se rubu nalazila svojom voljom ili ne… Danas, 99 godina kasnije, Poljska je moderna evropska država sa nacijom od 38 miliona stanovnika, članica Evropske unije, ali i najmoćnijeg vojno-političkog saveza na svijetu, NATO-a. Treba napomenuti da je i ta centralnoevropska država saveznik Vašingtona u tom dijelu Evrope. To ima još veći značaj ukoliko se uzme u obzir da se radi o bišvoj članici Sovjetskog saveza. Ono što je još bitno, jeste da je posljednjih godina i poznata oštra retorika zvanične Varšave prema Kremlju ali i prema Briselu od kako u premijerskoj fotelji sjedi oštra, konzervativna Beata Šidlo. Za dalji nastavak, bitno je i to da je baš ova vlada na čelu sa premijerkom Šidlo desno okrenuta i da ne gleda blagonaklono prema prilivu sve većeg broja izbjeglica u Evropu…

Bio bi to kratak rezime jedne Poljske, od obnove nezavsinosti do danas, možda i najkraći koji bi neko dao u određenoj analizi… Ono što je bitno jeste da su građani Poljske i ove godine obilježili državni praznik, 11. novembar. Proslava uz prisustvo najvećih državnih dužnosnika jedan je od centralnih događaja koji se odnose na podsjećanje, na ovaj važan datum. Bilo je tako i ove godine. Predsjednik Andrej Džuda predvodio je državne ceremonije, kojima su prisustvovali i predsjednik Evropskog savjeta i bivši poljski premijer Donald Tusk. Tako je Duda nadgledao ceremonije kod Spomenika neznanom junaku, a nakon održavanja govora, učestvovao je u ceremoniji polaganja vijenaca na spomeniku. Lider vladajuće stranke, Jaroslav Kašinjski, iz čijih redova upravo dolazi Beata Šidlo, primijetio je da Poljska nije uvijek bila nezavisna od 1918.godine u potpunosti, aludirajući na njemačku okupaciju te zemlje tokom Drugog svjetskog rata i period kada je bila pod kontrolom Moskve tokom Hladnog rata.

Ali, ono što je zasijenilo u potpunosti sve ono što su organizovali činioci vlasti i to na visokom niovu, jeste veliki marš koji je organizovan na ulicama poljske prijestonice, Varšave. Slične šetnje gradom su organizovane i prethodnih godina na Dan nezavisnosti ali tako jasne, oštre i kako mnogi kažu, rasističke poruke, do ove godine nisu odzvanjale tako jako obalama grada na Visli. Na desetine hiljada radikalnih nacionalista, ultradesničara marširalo je varšavskim ulicama. Poljaci ovog Dana nezavisnosti nisu paradirali sami, bili su potpomognuti pristalicama istih uvjerenja iz Italije i Slovačke. „Poljska bijela i katolička“, „Evropa će biti bijela ili bez ljudi“, „Islamista“ pa onda prekrižano preko ove pripadne imenice… Bili su samo neki od transparenata koje su tog dana nosili maršisti. Oni su pozvali Evropljane da se udruže protiv neomarksista iz Evropske unije, ali i islamista. Organizator velikog marša je bio poljski ekstremistički Narodni radikalni blok, kojem vladajuća Pravo i pravda partija daje povlašćen status.

Rezignirani prilivom migranata, sve većim brojem terorističkih napada na civilizovanu, evropsku zajednicu, demonstranti su poslali poruke svima koji, po njima, urušavaju ono što su tekovine hrišćanske Evrope. Pored skandiranja islamistima, kritikovali su i pripadnike LGBT zajednice.

– Primitivna kultura i vjera islamista ne može se mjeriti sa našom evropskom hrišćanskom kulturom. Svi islamisti neka vide da ovdje nisu dobro došli. Branićemo naše žene i djecu. Branićemo našu hrišćansku vjeru – samo su neke od poruka koje su tog dana upućene sa varšavskog asfalta.

Bakljada i glasni poklici protiv skoro svega što nije u skladu sa hriščanskim načelima, odjeknuli su tog dana ne samo Evropom, nego i šire. Bila je to najglasnija poruka desnice, po njima, svim neprijateljima današnje i viševjekovne Evrope. Nego, kao što u svemu postoje dvije strane, tako i u ovoj situaciji… Shodno tome, pojedini sociolozi i oni koji prate evropske i svjetske prilike nisu u potpunosti dali podršku demonstrantima. Neki od ovih pomenutih smatraju da su poruke koje su se tog dana mogle čuti zapravo histerične, islamofobne, fašističke… Svakako, ideje desnice koje su ugrijane, može se reći da su opet proključale u evropskom društvu. Sve je dobro dok ne preliju „šerpu“ one evropske pristojnosti, ali isto bi bilo svrsishodno po ervopsku budućnost imati u vidu i one štete koje teroristi, vođeni vjerskim idejama ili ne, čine civilizovanoj Evropi posljednih godina.

Vrijeme će pokazati ko je imao pravo za kojim potezom. Izvjesno je da su islamiste i one koji teroristički haraju Evropom, vrijeme, ali i moderno poimanje čovjeka i života u svijetu, posebno u Evropi, onako po sistemu automatizma već „zalijepili“ na sramne strane istorije 21.vijeka. Za maršiste iz Varšave još uvijek za to nema razloga, ukoliko se ne prelije ona ivica, one, gore pominjane, „šerpe“… 

Komentariši

Top